دنیا ساری مندی ہو گئی پئیے گئی سخت اعزاباں نوں
ہر کوئی ایتھے جھُوٹ فریب ایمان ملے نہ خواباں نوں
ہر کوئی ایہنوں ٹھیک پیا کردہ نِت پھرے اوہ لڑدا
اک دوجے تے غصہ کردا ، کدی اوہ مارے کدی اوہ مَردا
حاکماں نوں اوہ مارن دوڑے ، کرے قاضیاں دی رسوائی
خلقت ویکھی روندی پھردی ، دیندی پھرے دھائی
سوچیا ایہہ نوں ٹھیک جو کرئیے ہر اک نال کیوں لڑئیے
مارئیے نہ مَرئیے، سب کچھ چھڈیے جڑ نوں پھڑئیے
دیوا بال کے بندہ لبھیا جس وِچ سب خطاواں
دنیا تے ٹھنڈ پئیے جاوے گی اوہ نوں جے مناواں
کدھی میں اوہ دے ترلے پاواں کدی میں دواں دعاواں
من جا ماجد چھڈ دے کھیڑا آ جا سیدھیاں راھواں
سُن سُن تَرلے نیر بہاوے لگدا اے کہ من جاوے گا
ایتھے جنت آ جاوے گی کم ایہہ اپنا بن جاوے گا
