ایہہ شیر جوان بہادر نیں
ایہہ اپنیاں مانواں پالے نیں
ایہہ مان نیں ساڈی مِٹی دا
ایہہ سارے کرماں والے نیں
جِگرا ویکھ توں مانواں دا
اینہاں ٹھنڈیاں گوڑیاں چھانواں دا
ایہہ پوٹا پوٹا مِن دیاں نیں
ایہہ لمحہ لمحہ گِن دیاں نیں
فیر دیس دا صدقہ دیندیاں اے
فیر چم کے لاش ایہہ لیندیاں اے
بازی موت دی لاندے ڈردے نہیں
موت آوے تے فیر وی مردے نہیں
ایہہ لہو دے نال نہا لیندے
ایہہ اپنا فرض نبھا لیندے
حرف اون نہ دیون عزتاں تے
ایہہ اپنی جان مکا لیندے
اوتھے چھابے روٹی رہ جاندی
اوتھے پجھی اکھ کج کہہ جاندی
ایہہ روندے بچے چھڈ جاندے
خیال جند دا دل چوں کڈ جاندے
جنون فرض دا اُتے چھا جاندا
اوتھے دشمن سامنے آ جاندا
بن کے قہر پیندے نیں دشمن تے
ایہہ غازی بن کے اوندے نیں
ایہہ غازی بننا چاہندے نہیں
ایہہ مڑ مڑ پین شہادت نوں
ایہہ اگا پیچھا ویکھدے نہیں
ایہہ سمجھن ایس عبادت نوں
ایہہ وردے مینہ وچ جاندے نیں
برفاں تے ڈیرے لاندے نیں
ایہہ ملبے تھلیوں کڈھدے نیں
کدی رُڑدے لوک بچوندے نیں
ایہہ ٹینکاں تھلے اوندے نیں
ایہہ اپنا ملک بچوندے نیں
ٹیڑھی اکھ مِٹی تے پئے جاوے
ایہہ گولی اکھ وچ لوندے نیں
کھچ لیندے ساہ ایہہ دشمن دا
اوہنیوں لب لب مار مکوندے نیں
سوں جاندے موت شہادت دی
گل سمجھئیے ایس عبادت دی
ایہہ بیبیاں جگرے والیاں نیں
ایہہ جزبے دیاں رکھوالیاں نیں
ایہہ اپنے راکھے توردیاں نیں
فیر چیٹے لیڑے لوڑدیاں نیں
ایہہ لیڑے خود منگوندیاں نیں
فیر چُم چُم عمر لنگوندیاں اے
فیر ببر شیر اے بندیاں نیں
فیر اپنا پتر کلاندیاں نیں
ایتھے عرش فرش وی کمبدا اے
ایتھے ساہ وی اوکھے اوندے نیں
دل نرم فولاد دے بندے نیں
جیڑھے شک کَرن اوہ اندھے نیں
فیر شک جنھُوں اوہ ویکھ لوے
جیدھی موت آئی اوہ ویکھ لَوے
