Author: W Iqbal Majid
دادا میرے مار کھنگھورا لوکاں نوں دبکون جیھڑا مینوں دبکا مارے اوہنوں اگے لون دادا نال میری دوستی میرا دادا نال پیار میرے دادا میرے بیلی اوہ یاراں دے یار ابا جدوں وی ڈانٹ پلاوے دادی مینوں آن بچاوے ابے نوں اوہ گھوری پاوے ابا ڈردا کول نہ آوے ابا میرا فیر میری تھاں تے ، تے امی اودھی ڈاڈھی ہر کوئی ایتھے دھیان کرے ہُن گل اے چلنی ساڈی ابے نوں فیر میں چھڈاواں ، تھیماں تھیماں مسکراواں کھیڈ کے کھیڈاں پیار دیاں ، دادی نال میں گانے گاواں نانا سانوں گھمون پھرون نانا میرے سیر کراون کھڈونیاں دی…
چٹی ٹوپی پا کے نواں مصلا چا کے تھاں مسیتی مل دے اندر کھوٹا کر کے لالچ دے نال بھر کے نال اوہ نیکاں رل دے دنیا نوں اوہ چاردے ریت دے قعلے اساردے رب نال کھیڈاں کھیڈ دے اوہ رب نال چالاں چَلدے
فیس بُک پر ایک قریبی جان پہچان کی لڑکی کے کسی شاعر کے شعر پوسٹ کرنے پر پوسٹ ویکھ نجومی ہتھ دیاں لیکاں بختاں والی گل تے دس ہن تے ساہ وی مکدے جاندے جیون دا کوئی ول تے دس جواب بختاں والی گل اک دساں سدا جیون دا ول اک دساں دو حیاتی جے توں جینا جے چاہوئیں توں امرت پینا پیار دے نال توں یاری لا لے پیر توں ایدھی پینگ وچ پا لے عشق دے راہ کوئی مردا ناہیں مرن کولوں وی ڈردا ناہیں عشق دا پھڑ لے پلا کڑئیے فیر تے خیری صلا کڑئیے فیر تے…
ایک دفعہ میں قبرستان میں اپنے ابا کی قبر پر فاتحہ پڑھ رہا تھا کہ ایک شخص جو کہ قریب ہی ایک قبر سے فاتحہ پڑھ کر فارغ ہُوا تھا میرے پاس آ گیا۔ وہ غم زدہ سا تھا ، آزُردہ ، رویا رویا سا۔ کہنے لگا کہ میرے ماں باپ کے حق اندر بھی دُعا کریں۔ ہم دونوں ہی اُن کی قبر پر چلے گئے اور اُن کے لیے فاتحہ پڑھی۔ فارغ ہونے کے بعد وہیں کھڑے کھڑے میں نے اُس سے پُوچھا کہ مجھے بتاؤ کچھ اپنے ماں باپ کے بارے میں۔ کہنے لگا کہ مُجھے اُن کے…
سانحہ قصور کی بے قصور زینب جاگ اوہ بلھیا سُوتیا تیرا اُجڑ گیا قصور زخماں دے نال پَچھیا اج زخماں نال ایہہ چُور ایتھے دین دھائی بچیاں اوہ رو رو زار و زار ایتھے پٍھٹے اُوندھے پھر گئے اوہ شہر نوں گئے اجاڑ انساناں دی شکل دے اُوندھے ، موت لّے کے آ گئے ڈر وی ویکھ کے ڈر گیا ، اوہ زینب میری کھا گئے درندے وی اج روندے ویکھے اج چاروں پاسے سوگ ایتھے پھٹ کلیجے پئے گیا ایتھے ابدی لگ گئے روگ قہر دے بدل آگئے اج چاروں پاسے گج کے اُتوں لہو وی چو پیا فیر…
رشتہ پیار دا جو بناویں اوہی پکا رشتہ اے توں آپ فرشتہ بن ماہیا دنیا سب فرشتہ اے
ڈُونگھے پانی ڈاڈھی چپ آخر قبر اندھیرا گھپ
ویلا پل ویچ اُتے تھلے نہ کر ایویں بلے بلے ویکھیں اُچی بڑھک نہ ماریں سوچ ذرا ، کی تیرے پلے جو کجھ کیتا سو ای لینا نہ کچھ سننا نہ کچھ کہنا پھول بیجیں تے گلشن لینا کنڈے بیج ، توں پَچھے رہنا اوکھے پینڈے پَے جا بندیا کھٹ کما ، کجھ لَے جا بندیا رحمت اوہدی ڈُلدی پھردی جھولی بھر کے بیھ جا بندیا
ڈِھڈوں بھکے تھوڑے نیں نیت جنہاں دی بھردی نہیں ساری دنیا دے دیو بھُک اوہناں دی مردی نہیں
اندروں کچھ تے باہروں کُچھ دنیا دی توں رمز تے بجھ مِِنٹاں وِچ ایہہ پلٹا مارے نہ کوئی گل کر نہ کچھ پُچھ